Эўхарыстыя, адкрытая наноў

Эўхарыстыя

Праз містычныя перажыванні, запісаныя Каталін Рывас, балівійскай стыгматкай, Пан Езус і Маці Божая жадаюць навучыць нас плённа ўдзельнічаць у самай вялікай падзеі нашага збаўлення, якая ўзгадваецца падчас кожнай Святой Імшы.

У свята Звеставання, калі я ўвайшла ў царкву на Святую Імшу, арцыбіскуп і святары ўжо выходзілі з сакрыстыі. Маці Божая сказала мне: «Сёння дзень вучобы для цябе. Жадаю, каб ты моцна засяродзілася на тым, што даведаешся, паколькі будзеш дзяліцца гэтым з усім чалавецтвам».

Першае, на што я звярнула ўвагу, быў хор цудоўных галасоў, якія спяваюць у месцах далёкіх. У нейкія моманты музыка набліжалася, а потым аддалялася, як шум ветру. Арцыбіскуп пачаў Імшу і калі дайшоў да ўсеагульнага вызнання грахоў, Марыя сказала : «З глыбіні сэрца прасі Пана, каб дараваў табе грахі, якімі ты Яго абразіла. Так ты зможаш належным чынам удзельнічаць у гэтай прывілеі, якой з’яўляецца Імша». Я падумала: «Бо я застаюся ў стане асвячальнай ласкі, не далей як учора паспавядалася» . Маці Божая адказала: «Ці думаеш, што з учарашняга дня не абразіла Пана? Дазволь нагадаць табе пару выпадкаў. ( … ) А ты кажаш, што не пакрыўдзіла Бога? Прыйшла ў апошнюю хвіліну, калі святары накіроўваліся ў працэсіі служыць Імшу … і збіраешся ўдзельнічаць у ёй без папярэдняй падрыхтоўкі… Чаму ўсе вы прыходзіце ў апошнюю хвіліну? Вы павінны прыходзіць раней, каб памаліцца і папрасіць Пана аб пасланні Яго Святога Духа, каб Той мог адарыць вас святлом і ачысціць ад духу гэтага свету, ад вашых турбот і праблем. Ён робіць вас здольнымі перажыць гэты выдатны момант. Бо гэта — найвялікшае з цудаў. Вы прыйшлі перажыць момант, калі Усявышні дае Свой самы вялікі дар, і ня ўмееце дацаніць гэтага ў поўнай меры» .

Паколькі быў святочны дзень, у святыні загучаў гімн «Хвала на вышынях» . Маці Божая сказала: «Ушаноўвай і праслаўляй усёй сілай тваёй любові Найсвяцейшую Тройцу, прызнаючы, што з’яўляешся адным з яе тварэнняў».

Наступіў момант Літургіі словы, і Марыя загадала мне паўтараць за Ёю: «Пане, сёння я хачу слухаць Тваё Слова і прынесці багаты плён. Прашу Цябе, каб Твой Дух Святы ачысціў нутро майго сэрца, каб Тваё Слова ўзрастала і развівалася ў ім». Потым Найсвяцейшая Панна сказала: «Я хачу , каб ты была ўважлівай падчас чытанняў і падчас усяго казання. Памятай пра тое, што сказана ў Бібліі: Слова Божае не вяртаецца, пакуль не дасць плёну. Калі будзеш ўважліва слухаць, частка з таго, што пачуеш, застанецца з табою. Ты павінна імкнуцца на працягу ўсяго дня заклікаць тыя словы, якія ўразілі цябе. Часам гэта могуць быць два вершы, часам усё евангельскае чытанне, а часам толькі адно слова. Атрымлівай асалоду ад іх на працягу дня, і гэта стане часткай цябе. Жыццё змяняецца, калі чалавек дазваляе, каб Слова Божае перамяняла яго» .

Перад прынашэннем дароў Маці Божая сказала: «Маліся так: Пане, прыношу Табе ў ахвяру самую сябе, такую, якая я ёсць, усё , што маю і што магу. Усе ўкладаю ў Твае рукі. Божа Усемагутны, дзякуючы заслугам Твайго Сына, змяні мяне. Прашу Цябе за сваю сям’ю, за дабрадзеяў, за ўсіх людзей, якія змагаюцца супраць нас, за тых, хто прасіў мяне аб малітве» .

Раптам з лавак пачалі падымацца нейкія фігуры, якіх раней я ня бачыла. Выглядала гэта так, быццам з боку кожнага чалавека, які прысутнічае ў храме, устаў іншы чалавек. Неўзабаве храм напоўніўся маладымі, прыгожымі людзьмі. Яны былі апранутыя ў бліскучыя белыя адзенні. Маці Божая сказала: «Глядзі: гэта Анёлы-ахоўнікі кожнага з людзей, якія знаходзяцца ў святыні. Менавіта ў гэты момант твой Анёл-ахоўнік прыносіць твае дары і просьбы да Пана. ( … ) Ахвяруй у гэты момант сябе … аддай свае крыўды, боль, надзеі, смутак, радасць, просьбы. Памятай, што Святая Імша мае бясконцую каштоўнасць. Таму будзь шчодрая ў ахвяраваннях і просьбах.( … ) Прасі пра многае, не толькі для сябе, але для ўсіх. Памятай, што ахвяра, якая больш за ўсё падабаецца Пану, гэта тая, калі ты самую сябе прыносіш у ахвяру ўсеспалення, так, каб Езус мог перамяніць цябе дзякуючы Сваім заслугам. Што можаш прынесці ў ахвяру Айцу на самай справе? Нікчэмнасць і грэх. Айцу падабаюцца ахвяры, злучаныя з заслугамі Езуса» . ( … )

Надышоў момант перамянення, цуду з цудаў. За арцыбіскупам з’явіўся натоўп людзей. Іх твары ззялі і былі поўныя радасці. Яны стаялі на каленях, як падчас спеву «Святы, Святы, Святы». Маці Божая сказала: «Гэта ўсё святыя і благаслаўлёныя. Сярод іх ёсць душы тваіх сваякоў, якія ўжо маюць шчасце бачыць Бога». Потым я ўбачыла Маці Божую — справа ад арцыбіскупа, на каленях, на крок ззаду яго. Найсвяцейшая Панна, склаўшы рукі, уважліва і з павагай пазірала на святара. Звярталася да мяне адтуль, да самога сэрца: «Ты здзіўляешся, што бачыш Мяне, якая стаіць ззаду арцыбіскупа? Менавіта так і павінна быць … Пры ўсёй любові, якую дорыць Мне Мой Сын, ніколі не даў Ён Мне такой годнасці, якім адарыў святароў — дару святарства для здзяйснення штодзённага цуду Эўхарыстыі. Па гэтай прычыне Я адчуваю глыбокую павагу да святароў і да цуду, які Бог здзяйсняе праз іх служэнне. Менавіта гэта прымушае Мяне стаяць на каленях тут, за імі.

Перад алтаром з’явіліся цені людзей у шэрых адзеннях, з ўзнесенымі рукамі. Марыя сказала: «Гэта благаслаўлёныя душы, якія знаходзяцца ў чысцы і якія чакаюць нашых малітваў, каб адбылося іх ачышчэнне. Не спыняйце заступацца за іх. Яны моляцца за вас, але ня могуць маліцца за сябе (…)». Марыя дадала: «Цяпер ты бачыш, што Я знаходжуся тут увесь час. Вернікі адпраўляюцца ў пілігрымаванне, імкнучыся патрапіць у месца, дзе Я з’яўлялася людзям. Гэта добра з пункту гледжання ласкі, якую яны там атрымліваюць. Але ні ў адным з Маіх аб’яўленняў, ні ў якім іншым месцы Я не прысутнічаю ў большай меры, чым падчас Святой Імшы. Заўсёды знойдзеш Мяне каля падножжа алтара Пана, дзе цэлебруецца Эўхарыстыя. У падножжа дараў Я застаюся з анёламі, паколькі Я заўсёды з Езусам» .

Святар вымавіў словы перамянення. Калі ён падняў Гостыю, на ёй адлюстравалася цудоўнае аблічча Езуса, які сузіраў Свой народ. Інстынктыўна мне захацелася схіліць галаву, але Маці Божая сказала: «Не глядзі ўніз. Падымі погляд на Яго. Узірайся ў Яго і паўтарай малітву з Фацімы: «Пане, веру, кланяюся, давяраю і люблю Цябе. Прашу аб прабачэнні для тых, хто ня верыць, не шануе, не спадзяецца і не любіць Цябе». ( … ) Цяпер скажы Яму, як моцна ты Яго любіш і пакланіся Пану над панамі». Мне здавалася, што я адзіная, на каго Ён глядзеў з велізарнай Гостыі, але зразумела, што Ён глядзіць так, гэта значыць з бясконцай любоўю, на кожнага чалавека. Калі святар прамаўляў словы перамянення віна, з’явілася ззянне, сцены і скляпенні святыні зніклі. Тады я ўбачыла ўкрыжаванага Езуса, які завіс у паветры. Я магла сузіраць Яго твар, прабітыя рукі і знявечанае цела. У гэты момант Маці Божая сказала: «Гэта цуд з цудаў. Пан не звязаны ні часам, ні месцам. У момант перамянення ўся парафія ўзятая да падножжа Кальварыі і знаходзіцца пры ўкрыжаванні Езуса» .

Калі мы павінны былі чытаць малітву «Ойча наш», Езус ўпершыню за час служэння Імшы звярнуўся да мяне: «Пачакай, Я хачу, каб ты малілася з глыбіні сваёй душы, адкуль толькі можаш заклікаць. Успомні тых, хто мацней за ўсё параніў цябе ў жыцці і ўчыніў табе крыўду. Пастарайся абняць гэтых людзей у сваім сэрцы і сказаць ім: «У імя Езуса Хрыста дарую вам і жадаю святла. У імя Езуса прашу вас дараваць мне і пажадаць мне святла» . Калі чалавек заслужыў гэтае святло, ён атрымае яго і адчуе сябе лепш. Калі ён ня ў стане адкрыцца на яго, то вернецца гэты свет у тваё сэрца. Але Я не хачу, каб ты атрымала або ахвяравала святло, калі сама не ў стане дараваць і перажыць гэта ў першую чаргу ў сваім сэрцы. Звярні ўвагу, — казаў Пан Езус, — ты паўтараеш у малітве «Ойча наш»: «Прабач нам правіны нашы, як і мы адпускаем вінаватым нашым». Калі можаш дараваць, але ня можаш забыць, як кажуць многія, ты ставіш тым самым умовы Божаму прабачэнню. Кажаш: «Прабач мне толькі так, як я ў стане дараваць, але не больш» .

Арцыбіскуп сказаў: «… не зважай на грахі нашыя, але на веру Касцёла Твайго», а потым: «Святло Хрыста няхай заўсёды будзе з вамі». Раптам я ўбачыла, што паміж некаторымі людзьмі, якія віталі адзін аднаго ў знак супакою, знаходзілася вельмі інтэнсіўнае святло. Я адчувала поціск рукі Езуса ў гэтым святле. Гэта Ён абняў мяне, дорачы Сваё святло, паколькі ў гэты момант я была ў стане дараваць і выкінуць з свайго сэрца ўсё крыўды ў адносінах да іншых людзей. Езус жадае падзяляць з намі гэты момант радасці, абняць нас і напоўніць Сваім святлом.

Надышоў момант прыняцця Сакрамэнту святарамі. Калі арцыбіскуп прыняў Святую Камунію, Маці Божая сказала: «Паўтарай за Мною: Пане, благаславі святароў, дапамажы ім, ачысці іх, клапаціся пра іх і падтрымлівай іх Сваёй Любоўю» .

Людзі пачалі пакідаць лавы, каб прыступіць да Святой Камуніі. Надышоў вялікі момант сустрэчы. Пан сказаў мне: «Тайная вячэра была момантам найбольшай блізкасці са Мною. У тую хвіліну кахання Я усталяваў штосці такое, што чалавек мог зразумець, як найвялікшае вар’яцтва — зрабіў Сябе вязнем Любові, усталяваў Эўхарыстыю. Мне хацелася застацца з вамі да канца свету, паколькі Маё Каханне не магло вытрымаць таго, што вы застаяцеся сіротамі, — вы, якіх Я люблю больш за ўласнае жыццё».

Я вярнулася на сваё месца і ўкленчыла. Пан сказаў: «Паслухай». Праз хвіліну я пачула малітву жанчыны, якая сядзіць перада мною і толькі што прыняла святую Камунію. Езус сказаў поўным суму голасам: «Чула яе малітву? Яна ні разу не сказала, што любіць Мяне. Ні разу не падзякавала Мне за дар, які Я даў ёй, прыніжаючы Сваю Боскасць, да яе ўбогай чалавечай прыроды, каб прыцягнуць яе да Сябе. Ні разу не сказала: «Дзякую Табе, Пане». Гэта была літання просьбаў. І так робяць амаль усе, хто прыходзіў прыняць Мяне. Я памёр з любові і ўваскрос. З любові Я чакаю кожнага з вас і з любові застаюся з вамі … Але вы не адчуваеце, што Я маю патрэбу ў вашай любові. Памятаеце, што Я* — Жабрак, хто просіць аб міласціне кахання ў гэты ўзнёслы для душы час» .

Перад Благаслаўленнем Маці Божая сказала: «Будзь уважлівая … Памятай, што гэта благаслаўленне можа быць апошнім, атрыманым табою з рук святара. Калі ты выходзіш са святыні, — ня ведаеш, ці будзе ў цябе магчымасць атрымаць благаславенне ад іншага святара. Гэтыя асвячоныя рукі надаюць табе благаслаўленне Імя Найсвяцейшай Тройцы. Таму рабі знак крыжа з павагай, так, як калі б яно было апошнім у тваім жыцці».

Па заканчэнні Святой Імшы Езус сказаў: «Не сыходзь паспешліва, калі Імша скончаная. Застанься на некаторы час са Мною, радуйся гэтаму нашаму сумеснаму знаходжанню і дазволь Мне радавацца знаходжанню з табой». Я спытала: «Пане, як доўга Ты застаешся з намі пасля Камуніі?» Езус адказаў: «Увесь час, пакуль ты хочаш заставацца са Мною. Калі будзеш размаўляць са Мною цягам усяго дня, звяртаючыся да Мяне, выконваючы свае абавязкі, Я буду слухаць цябе. Я заўсёды з Табою. Гэта ты Мяне пакідаеш. Выходзіш пасля Імшы і лічыш, што выканала абавязак. Не падумаеш нават, што Мне хацелася б дзяліць з табой тваё сямейнае жыццё, па меншай меры ў дзень Пана ( … ) О, як шмат ласкаў губляе чалавек, не пакідаючы Мне месца ў сваім жыцці!»

Яшчэ Езус сказаў: «Вы павінны перавышаць у дабрадзейных справах Анёлаў і Арханёлаў, паколькі ў іх няма радасці прымаць Мяне як ежу, як гэта адбываецца ў адносінах да вас. Яны п’юць кроплі з Крыніцы, а вы, якія валодаеце ласкай прымаць Мяне, маеце цэлы Акіян» .

Потым Езус казаў пра плады, якія павінны з’явіцца пасля кожнага прыняцця намі Святой Камуніі. Дары, якія мы атрымліваем у Эўхарыстыі, павінны прынесці плён, які выяўляецца ў духоўным стане і ўчынках міласэрнасці ў адносінах з братамі і сёстрамі.

Каталін, свецкая, місіянерка Эўхарыстычнага Сэрца Езуса.